စက်​တင်​ဘာ​လ​ ၄ ရက်​နေ့​မှာ​တော့​ နံ​နက်​ပိုင်း​ မိုး​ရွာ​ခဲ့​တာ​မို့​ ဟို​တယ်​ပတ်​ဝန်း​ကျင်​တစ်​ခု​လုံး​ လန်း​ဆန်း​ လတ်​ဆတ်​ စိမ်း​စို​နေ​ခဲ့​တယ်​ ဆို​ပါ​တော့​။ အဲ​ဒီ​ မ​နက်​မှာ​တော့​ ကျွန်​မ​ ရေ​နွေး​ငွေ့​နဲ့​ အ​ နှိပ်​ခံ​တဲ့​ ကျန်း​မာ​ရေး​ဆိုင်​ရာ​ ကု​ထုံး​ကို​ ယူ​ခဲ့​ပါ​တယ်​။ ကျွန်​မ​အ​တွက်​တော့​ အ​တွေ့​အ​ကြုံ​သစ်​ နောက်​တစ်​မျိုး​ ရ​ခဲ့​ပြန်​ပါ​ရဲ့​။ ကျွန်​မ​ ကြို​တင်​ စီ​စဥ်​ထား​ခဲ့​တဲ့​အ​တိုင်း​ မ​နက်​ ၈ နာ​ရီ​ခွဲ​မှာ​ တူး​ရစ်​ကုမ္ပ​ဏီ​ရဲ့​ စီ​စဥ်​မှု​နဲ့​ ခ​ရီး​ စ​ခဲ့​ရ​တာ​ပါ​။ လမ်း​ပေါ်​ ဖြတ်​သွား​ရင်း​ ဓာတ်​ဆီ​ဆိုင်​တစ်​ခု​ရဲ့​ အ​မည်​ဆန်း​လေး​ကြောင့်​ ပြုံး​ခဲ့​ရ​ပြန်​သေး​တယ်​။ 'On The Run Cafe' တဲ့​။ အ​ပြေး​အ​လွှား​သွား​နေ​သူ​များ​အ​တွက်​ အ​ လျင်​အ​မြန်​ အ​စား​အ​သောက်​ ဝယ်​ယူ​နေ​ကြ​တာ​နဲ့​ လိုက်​ဖက်​နေ​ခဲ့​တာ​ကိုး​။ ကျွန်​မ​ အဲ​ဒီ​နေ့​က​ ဂျာ​မ​နီ​ပြည်​ဘက်​မှာ​ ရှိ​တဲ့​ အဲလ်ပ်​ (Alps) တောင်​တန်း​ရဲ့​ အ​မြင့်​ဆုံး​ တောင်​ထိပ်​ကို​ တက်​ဖို့​ စီ​စဥ်​ထား​ ခဲ့​တာ​လေ​။ အဲ​ဒီ​တောင်​ထိပ်​ရဲ့​ အ​မည်​က​ Zugspitze (ဇစ်​စ​ပစ်​ဇီ​) ဖြစ်​ပြီး​ ပေ​ တစ်​သောင်း​နီး​ပါး​ မြင့်​တာ​ပါ​။

တ​ကယ်​တော့​ ကျွန်​မ​ တောင်​ပေါ်​ကို​ ရ​ထား​နဲ့​ တက်​ပြီး​ တောင်​ထိပ်​ကို​ Cable Car ခေါ်​တဲ့​ စက်​သီး​ကြိုး​တပ်​ ကောင်း​ကင်​သွား​ ကား​နဲ့​ သွား​ဖို့​ စီ​စဥ်​ခဲ့​တာ​ပါ​။ ကျွန်​မ​ ဟို​တယ်​က​ ထွက်​လာ​ခဲ့​ တဲ့​အ​ချိန်​က​ ရ​ထား​ စ​ထွက်​တဲ့​ ဘူ​တာ​ရောက်​ရင်​ ရ​ထား​မီ​မှာ​ မ​ဟုတ်​တော့​တဲ့​အ​တွက်​ လမ်း​တစ်​ဝက်​က​နေ​ ရ​ထား​စီး​ခဲ့​ရ​တယ်​ ဆို​ပါ​တော့​။ ကျွန်​မ​ရဲ့​ လမ်း​ တစ်​ဝက်​ ဘူ​တာ​ရုံ​က​နေ​ တောင်​ထိပ်​မ​ ရောက်​မီ​အ​ထိ​ Cog-Rail ခေါ်​တဲ့​ ရ​ထား​လမ်း​မျိုး​နဲ့​ သွား​ခဲ့​ရ​တာ​ပါ​။ ကျွန်​မ​ တက်​သွား​ခဲ့​တဲ့​ ရ​ထား​တွဲ​မှာ​ အာ​ရှ​တိုက်​သူ​၊ သား​တွေ​ အ​များ​ကြီး​ တွေ့​လိုက်​ရ​တော့​ အ​တော်​ အံ့​သြ​ခဲ့​ရ​ပါ​ရဲ့​။ ကျွန်​မ​ ထိုင်​နေ​ရာ​ တစ်​ခု​ရ​လို့​ ဘေး​က​ လူ​နဲ့​ စ​ကား​ပြော​ဖြစ်​တော့​မှ​ ထိုင်း​သူ​နာ​ပြု​အုပ်​စု​ ဂျာ​မ​နီ​မှာ​ အ​ပြည်​ပြည်​ဆိုင်​ရာ​ သူ​နာ​ပြု​ကွန်​ဖ​ရင့်​ကို​ လာ​ကြ​ရင်း​ တောင်​ထိပ်​ကို​ လာ​တက်​ကြ​ကြောင်း​ သိ​ခွင့်​ရ​ခဲ့​ပါ​ တယ်​။ ကျွန်​မ​ ဘေး​နား​မှာ​ ထိုင်​နေ​တဲ့​ လူ​ကြီး​က​တော့​ ကျွန်​မ​ တစ်​ယောက်​တည်း​ ခ​ရီး​ထွက်​နေ​ တာ​ကို​ တ​အံ့​တ​သြ​နဲ့​ အာ​ရှ​တိုက်​သား​ပီ​ပီ​ အ​မေး​အ​မြန်း​တွေ​ ထူ​ခဲ့​တယ်​ဆို​ပါ​တော့​။ ကျွန်​မ​က​လည်း​ စိတ်​ရှည်​လက်​ရှည်​ ရှင်း​ပြ​ခဲ့​ပါ​တယ်​။ ကျွန်​မ​ အိတ်စ်​ပ​ရက်​ရှင်း​နစ်​ဇင်​ ပန်း​ချီ​အ​ကြောင်း​ ပြော​တော့​ မှတ်​စု​ထဲ​မှာ​ သေ​သေ​ချာ​ချာ​ကို​ မှတ်​သား​နေ​ခဲ့​တော့​တာ​ပါ​။ ရ​ထား​ကြီး​က​ တောင်​တက်​ ခ​ရီး​တစ်​ ထောက်​မှာ​ ငါး​မိ​နစ်​လောက်​ ရပ်​ပေး​ချိန်​မှာ​ ကျွန်​မ​တို့​ ခ​ရီး​သည်​ အ​တော်​များ​များ​ ဆင်း​ပြီး​ ဓာတ်​ပုံ​ရိုက်​ဖြစ်​ခဲ့​ကြ​ပါ​ရဲ့​။ အဲ​ဒီ​နေ​ရာ​က​နေ​ Eibsee (အိုက်ဗ်​ဆီ​ရေ​ကန်​) ကြီး​အ​လှ​ကို​ အ​ပေါ်​စီး​က​ ထင်း​ ရှူး​ပင်​တွေ​ကြား​ တိမ်​ခိုး​တွေ​ကြား​မှာ​ မြင်​ရ​တဲ့​ ကန်​အ​လှ​ဟာ​ စွဲ​မက်​စ​ရာ​ကောင်း​လှ​ပါ​တယ်​။

ကျွန်​မ​တို့​ ရ​ထား​ကြီး​က​တော့​ ဥ​မင်​လိုဏ်​ခေါင်း​ ကြီး​ထဲ​ ဝင်​လိုက်​၊ အ​ကွေ့​အ​ကောက်​ လမ်း​မ​ကြီး​အ​တိုင်း​ သွား​လိုက်​နဲ့​ ရ​ထား​က​ ၈၅၂၈ ပေ​ အ​မြင့်​ နေ​ရာ​မှာ​ ရပ်​ပေး​ခဲ့​တာ​ပါ​။ ရ​ထား​လမ်း​ဆုံး​ ပေါ့​။ နွေ​နှောင်း​ပိုင်း​မှာ​ အဲ​ဒီ​တစ်​နေ​ရာ​လုံး​ နှင်း​ဖြူ​တွေ​ဖုံး​နေ​ခဲ့​ပါ​ရဲ့​။ ကျွန်​မ​က​တော့​ အ​ဖြူ​ရောင်​တွေ​ဝန်း​ရံ​နေ​တဲ့​ တောင်​စ​ခန်း​ တစ်​နေ​ရာ​ ဖြစ်​တဲ့​ Zugspitzplatt (ဇတ်ခ်​စ​ပ​လစ်​ ပ​လတ်​) နေ​ရာ​မှာ​ ခေတ္တ​နား​ရင်း​ အ​နီး​တစ်​ဝိုက်​ အ​ပေါ်​ဘက်​က​ တောင်​ထိပ်​၊ တောင်​ဘက်​က​ လျှို​မြောင်​တွေ​ပါ​ မ​ကျန်​ ဓာတ်​ပုံ​ရိုက်​ခဲ့​ပါ​ရဲ့​။ အဲ​ဒီ​ နေ​ရာ​မှာ​ Sonnalpin လို့​ ခေါ်​တဲ့​ နာ​မည်​ကျော်​ စား​သောက်​ဆိုင်​က​ နှစ်​စဥ်​ ဇူ​လိုင်​လ​ ၁၂ ရက်​က​နေ​ စက်​တင်​ဘာ​လ​ ၁၄ ရက်​နေ့​အ​ထိ​ပဲ​ ဖွင့်​သ​တဲ့​။ ကျွန်​မ​က​တော့​ ဂျာ​မ​နီ​ပြည်​ရဲ့​ အ​မြင့်​ဆုံး​တောင်​မှာ​ ဘု​ရား​ကျောင်း​တည်​ထား​တာ​ မြန်​မာ​ဆန်​တယ်​လို့​ မြင်​မိ​ခဲ့​ပါ​ရဲ့​။ အဲ​ဒီ​ဘု​ရား​ကျောင်း​ကို​ ယ​ခု​လက်​ရှိ​ ပုပ်​ရ​ဟန်း​မင်း​ကြီး​က​ သွား​ရောက်​ပြီး​ ကောင်း​ချီး​ မင်္ဂ​လာ​ပြု​ခဲ့​တာ​ ဖြစ်​သ​လို​ ဂျာ​မ​နီ​ပြည်​ရဲ့​ အ​မြင့်​ဆုံး​အ​ရပ်​မှာ​ ရှိ​တဲ့​ ဘု​ရား​ကျောင်း​ပါ​ပဲ​။ ပတ်​ဝန်း​ကျင်​ တစ်​ခု​လုံး​ ဘယ်​နေ​ရာ​ကို​ပဲ​ကြည့်​ကြည့်​ ရှု​မျှော်​ခင်း​တွေ​က​ အ​သက်​ရှူ​မှား​လောက်​အောင်​ လှ​တဲ့​နေ​ရာ​ တစ်​ခု​ပေါ့​။

ကျွန်​မ​တို့​ တောင်​ထိပ်​ကို​ (ပေ​ကိုး​ရာ​ကိုး​ဆယ်​ အ​ကွာ​အ​ေဝး​ရှိ​) Cable Car နဲ့​ တက်​ဖို့​ တူး​ရစ်​တွေ​ကြား​ တန်း​စီ​ခဲ့​ရ​ပါ​ရဲ့​။ တောင်​ထိပ်​က​တော့​ ပင်​လယ်​ရေ​ မျက်​နှာ​ပြင်​ အ​ထက်​ ပေ​ ၉၈၄၀ အ​ မြင့်​မှာ​ ရှိ​ပါ​တယ်​။ တောင်​ထိပ်​ကို​ Cable Car နဲ့​ ဆယ်​မိ​နစ်​ကျော်​လောက်​ တက်​ခဲ့​ရ​တာ​ပါ​။ တောင်​ထိပ်​မှာ​ စား​သောက်​ဆိုင်​တွေ​ ရှိ​သ​လို​ ဂျာ​မ​နီ​ပြည်​ ပီ​သ​စွာ​ ဘီ​ယာ​ ဥ​ယျာဥ်​ကို​လည်း​ တောင်​ ထိပ်​မှာ​ တည်​ထား​ခဲ့​ပြီး​ အ​မြင့်​ဆုံး​ ဘီ​ယာ​ဥ​ယျာဥ်​လို့​ ခေါ်​ဆို​ကြ​တာ​လေ​။ အဲ​ဒီ​နေ့​က​ အင်​မ​တန်​ လေ​တိုက်​တာ​မို့​ အ​ပြင်​ဘက်​မှာ​ ကြာ​ကြာ​ မ​နေ​နိုင်​ကြ​ပါ​ဘူး​။ စား​သောက်​ဆိုင်​ထဲ​က​နေ​ သြ​စ​တြီး​ ယန်း​၊ ဂျာ​မန်​၊ ဆွဇ်​နဲ့​ အီ​တာ​လျံ​ပြည်​တွေ​ကို​ ဆက်​ထား​တဲ့​ မ​ဆုံး​နိုင်​အောင်​ ရှည်​လျား​တဲ့​ Alps (အဲလ်ပ်စ်​) တောင်​တန်း​ကြီး​ကို​ ကြည့်​ရင်း​ နေ့​လယ်​စာ​ စား​ဖို့​ ကျွန်​မ​ စား​သောက်​ဆိုင်​ရှာ​ခဲ့​တာ​ပါ​။ ကျွန်​မ​က​ ခေတ်​မီ​တဲ့​ စား​သောက်​ဆိုင်​ထက်​ သစ်​လုံး​စီ​ပုံ​စံ​နဲ့​ ဆောက်​ထား​တဲ့​ ရှေး​ဟောင်း​ပုံ​စံ​ စား​သောက်​ဆိုင်​ကို​ ရွေး​ချယ်​ခဲ့​ပါ​တယ်​။ ကျွန်​မ​ ပြ​တင်း​ပေါက်​က​နေ​ အ​ပြင်​ဘက်​ကို​ ကြည့်​ရင်း​ နေ့​ လယ်​စာ​ စား​ဖြစ်​ခဲ့​ပါ​တယ်​။ တောင်​ထိပ်​မှာ​ ရ​ထား​လမ်း​ကို​ ၁၈၂၀ ပြည့်​နှစ်​က​ တည်​ဆောက်​ခဲ့​ပုံ​တွေ​ကို​ ရုပ်​ရှင်​၊ ဓာတ်​ပုံ​တွေ​နဲ့​ ပြ​သ​ထား​တဲ့​ ပြ​ခန်း​ကို​လည်း​ ဝင်​ကြည့်​ဖြစ်​ခဲ့​ ပါ​ရဲ့​။ မိုး​လေဝ​သ​ဌာ​န​နဲ့​ အင်​တာ​နက်​ က​ဖေး​ဆိုင်​တို့​ က​လည်း​ ခေတ်​မီ​ အ​ဆောက်​အ​အုံ​ အ​နေ​နဲ့​ တောင်​ထိပ်​မှာ​ ခန့်​ခန့်​ညား​ညား​ တည်​ထား​တာ​ပါ​။

ကျွန်​မ​က​တော့​ လေ​ထန်​နေ​တဲ့​ ကြား​ထဲ​က​နေ​ သန့်​ရှင်း​တဲ့​လေ​ကို​ တတ်​နိုင်​သ​မျှ​ အား​ရ​ပါး​ရ​ ရှူ​ရင်း​ တစ်​သက်​မှ​ တစ်​ခါ​ မြင်​တွေ့​ခွင့်​ရ​တဲ့​ ရှု​မျှော်​ခင်း​တွေ​ ရင်​ထဲ​ ဦး​နှောက်​ထဲ​ တစ်​သက်​တာ​ စွဲ​ အောင်​မှတ်​ရင်း​ Cable Car နဲ့​ အက်ဗ်​ ရေ​ကန်​စ​ခန်း​ဆီ​ကို​ ပြန်​ဆင်း​ ခဲ့​ပါ​တယ်​။ အ​သွား​လမ်း​နဲ့​ အ​ပြန်​လမ်း​က​ မ​တူ​သ​လို​ ရှု​မျှော်​ခင်း​က​လည်း​ ခြား​နား​လှ​ပါ​ရဲ့​။ အက်ဗ်​ရေ​ကန်​ ကို​ ဂျာ​မန်​တွေ​က​ 'မြ​ကန်​' လို့​လည်း​ ခေါ်​ကြ​ပါ​တယ်​။ ၁.၅ မိုင်​ ရှည်​ပြီး​ ၀.၆ မိုင်​ ကျယ်​တဲ့​ ရေ​ကန်​ကြီး​ပါ​။ ၃၅ ကိုက်​အ​ထိ​ နက်​သ​တဲ့​။ အဲ​ဒီ​ ရေ​ကန်​ရဲ့​ မြောက်​ဘက်​မှာ​ ကျွန်း​ခု​နစ်​ကျွန်း​ ရှိ​တာ​မို့​ Cable Car စီး​လာ​ ရင်း​ ကန်​ကြီး​ကို​ အ​ပေါ်​ဘက်​က​နေ​ စီး​ကြည့်​ရ​တာ​ အင်​မ​တန်​မှ​ စိတ်​လှုပ်​ရှား​ဖို့​ ကောင်း​လှ​ပါ​ရဲ့​။ ဘာ​ဗေး​ရီး​ယား​ ပြည်​နယ်​မှာ​ အ​သန့်​ရှင်း​ဆုံး​နဲ့​ အ​လှ​ဆုံး​ ရေ​ကန်​လို့​ မှတ်​တမ်း​များ​က​ ဆို​ပါ​တယ်​။ နေ​သာ​တဲ့​ နေ့​မို့​ ရှု​မျှော်​ခင်း​က​ ထင်​သာ​မြင်​သာ​ ရှိ​လှ​ပါ​ရဲ့​။ Cable car နဲ့​ အ​ဆင်း​ ခ​ရီး​မှာ​ မိ​နစ်​ နှစ်​ဆယ်​ကြာ​ခဲ့​ပါ​တယ်​။ ကျွန်​မ​ရဲ့​ တူး​ရစ်​ကား​က​ ရေ​ကန်​စ​ခန်း​မှာ​ လာ​ကြို​ပြီး​ ရေ​ကန်​ကြီး​ တစ်​ ဝိုက်​ကို​ လိုက်​ပြ​ခဲ့​ပါ​တယ်​။ အင်​မ​တန်​မှ​ စိတ်​ရော​ ကိုယ်​ပါ​ သက်​သော​င့​်သက်​သာ​နဲ့​ အ​ပန်း​ပြေ​နိုင်​တဲ့​ ခ​ရီး​တစ်​ထောက်​လို့​ ပြော​ရင်​ မ​မှား​ပါ​ဘူး​။ ကျွန်​မ​ ဆက်​လက်​ပြီး​ မာ​နော​ (manau) မြို့​ကို​ ထွက်​ခဲ့​ပါ​တယ်​။ မာ​နော​မြို့​က​လည်း​ ရေ​ကန်​ကြီး​နဲ့​ အင်​မ​တန်​လှ​တဲ့​မြို့​လေး​ပါ​။ အဲလ်ပ်စ်​တောင်​ခြေ​က​ မြို့​တွေ​မို့​ ရေ​ကန်​တွေ​ပေါ​တယ်​လို့​ ဆို​နိုင်​ပါ​ရဲ့​။ မာ​နော​မြို့​နား​က​ ရေ​ကန်​ကို​ Staffelsee (သို့​) စ​တက်​ဖဲလ်​ကန်​လို့​ ခေါ်​ပါ​တယ်​။ အဲ​ဒီ​မြို့​မှာ​ ၁၃၅၀ ပြည့်​နှစ်​က​တည်း​က​ တည်​ခဲ့​တဲ့​ စျေး​ကြီး​က​ ရှိ​ဆဲ​ပေါ့​။ ၁၈၃၅ ခု​နှစ်​မှာ​ မီး​အ​ကြီး​အ​ကျယ်​လောင်​ခဲ့​ပေ​မယ့်​ ပြည့်​ပြည့်​စုံ​စုံ​ ပြန်​တည်​ဆောက်​နိုင်​ခဲ့​သ​လို​ ဒု​တိ​ယ​ကမ္ဘ​စစ်​ မှာ​ နာ​ဇီ​တွေ​က​ ပို​လစ်​ရှ​ စစ်​အ​ရာ​ရှိ​တွေ​ကို​ ချုပ်​နှောင်​ထား​တဲ့​စ​ခန်း​လည်း​ ရှိ​ခဲ့​တဲ့​ မြို့​ပါ​။ ကျွန်​မ​ မာ​နော​မြို့​ကို​ စိတ်​ဝင်​စား​ခဲ့​တာ​က​တော့​ အိတ်စ်​ပ​ရက်​ရှင်း​နစ်​ဇင်​ ပန်း​ချီ​ဆ​ရာ​တွေ​နဲ့​ ပတ်​သက်​ခဲ့​လို့​ ဆို​နိုင်​ပါ​တယ်​။ အိတ်ဇ်​ပ​ရက်​ရှင်း​နစ်​ဆန်​ ပန်း​ချီ​ဆ​ရာ​မ​ ဖြစ်​တဲ့​ ဂေ​ဘ​ရယ်​မွန်​တာ​ (Gabriele Munter) နဲ့​ ဝစ္စက်​လီ​ကဲန်​ဒင်း​စ​ကီ​ (Wassily Kandinsky) တို့​ရဲ့​ အ​ချစ်​ဇာတ်​လမ်း​ နေ​ရာ​၊ Blauer Reiter (Blue Rider) ပန်း​ချီ​ဆ​ရာ​အုပ်​စု​ စ​တည်း​ချ​ခဲ့​တဲ့​ သ​မိုင်း​ဝင်​နေ​ရာ​မို့​ ကျွန်​မ​ မ​ဖြစ်​မ​နေ​ သွား​ခဲ့​တယ်​ဆို​ပါ​တော့​။ ပန်း​ချီ​ဆ​ရာ​မ​ ဂေ​ဘ​ရီ​ ယယ်​မွန်​တာ​ (ဖေ​ဖော်​ဝါ​ရီ​ ၁၉၊ ၁၈၇၇ မေ​ ၁၉၊ ၁၉၆၂) က​တော့​ နှစ်​ဆယ်​ရာ​စု​ ပန်း​ချီ​ဆ​ရာ​တွေ​ထဲ​မှာ​ ခေတ်​ရှေ့​ပြေး​ခဲ့​သူ​ တစ်​ဦး​လို့​ ဆို​နိုင်​ပါ​တယ်​။ ဘာ​လင်​မြို့​မှာ​ မွေး​ခဲ့​ပြီး​ ငယ်​စဥ်​က​တည်း​က​ အ​မျိုး​သ​မီးပန်း​ချီ​ သင်​တန်း​ကျောင်း​ကို​ တက်​ခဲ့​ရ​တာ​ပါ​။ မိန်း​မ​တစ်​ဦး​ ဖြစ်​တာ​မို့​ အဲ​ဒီ​ခေတ်​က​ ဂျာ​မန်​အ​နု​ပ​ညာ​ အ​ကယ်​ဒ​မီ​ကျောင်း​တွေ​ တက်​ခွင့်​ မ​ရ​ခဲ့​ပါ​ဘူး​။ မြူး​နစ်​မြို့​က​ ပန်း​ချီ​ပန်း​ပု​ ကျောင်း​သွား​တက်​ခွင့်​ ရ​ခဲ့​ချိန်​မှာ​ ကျောင်း​ရဲ့​ ဒါ​ရိုက်​တာ​ ဖြစ်​တဲ့​ ရု​ ရှား​ပြည်​သား​ ဝစ္စက်​လီ​ ကဲန်​ဒင်း​စ​ကီး​နဲ့​ ချစ်​ကြိုက်​ပြီး​ စေ့​စပ်​ခဲ့​ကြ​သ​တဲ့​။ ၁၉၁၁ ခု​နှစ်​မှာ​ The Blue Rider ပန်း​ချီ​ဆ​ရာ​အုပ်​စု​မှာ​ ရှေ့​ဆုံး​က​ ဦး​ဆောင်​ခဲ့​တယ်​ ဆို​ပါ​တော့​။ သူ​တို့​နှစ်​ဦး​ မာ​နော​မြို့​မှာ​ ပန်း​ချီ​ဆန်​တဲ့​ အိမ်​တစ်​လုံး​ဝယ်​ပြီး​ ၁၉၀၉ ခု​နှစ်​မှာ​ လက်​မ​ထပ်​ဘဲ​ အ​တူ​နေ​ခဲ့​ကြ​တာ​လေ​။ အဲ​ဒီ​ခေတ်​ကာ​လ​က​ လက်​မ​ထပ်​ဘဲ​ အ​တူ​နေ​ခဲ့​ကြ​တာ​ နည်း​တဲ့​ သတ္တ​ိမ​ဟုတ်​ပါ​ဘူး​။ ပ​ထ​မ​ကမ္ဘ​စစ်​မှာ​တော့​ သူ​တို့​ နှစ်​ဦး​ ဆွစ်​ဇာ​လန်​မှာ​ သွား​ရောက်​ ခို​လှုံ​နေ​ကြ​ပေ​မယ့်​ ကဲန်​ဒင်း​စ​ကီး​က​ ရု​ရှား​မို့​ နေ​ခွင့်​မ​ပေး​ဘဲ​ ၁၉၁၄ ခု​နှစ်​မှာ​ မော်​စ​ကို​မြို့​ကို​ ပြန်​ပို့​ခဲ့​ပါ​တယ်​။ အဲ​ဒီ​က​တည်း​က​ သူ​တို့​နှစ်​ဦး​ ကွဲ​ခဲ့​ရ​တယ်​ဆို​ပါ​ တော့​။

သူ​တို့​နှစ်​ယောက်​ နေ​ခဲ့​တဲ​ အိမ်​ကို​ ရု​ရှား​အိမ်​လို့​ ခေါ်​ခဲ့​ကြ​ပေ​မယ့်​ ယ​ခု​အ​ခါ​မှာ​ ပြ​တိုက်​ဖြစ်​နေ​ပါ​ပြီ​။ ပန်း​တွေ​နဲ့​ ေဝ​နေ​တဲ့​ ဂေ​ဘ​ရယ်​မွန်​တာ​ရဲ့​ ချစ်​စံ​အိမ်​လေး​က​တော့​ ပန်း​ချီ​ကား​ တစ်​ချပ်​နဲ့​ တူ​ လှ​တာ​ပါ​။ ကျွန်​မ​ ရောက်​ခဲ့​ချိန်​မှာ​ ပြ​တိုက်​က​ နေ့​လယ်​ဘက်​ ပြန်​ဖွင့်​ချိန်​ မ​ရောက်​သေး​တာ​မို့​ ပြ​တိုက်​ရှေ့​ မှာ​ စော​င့​်ရင်း​ အိမ်​ရဲ့​ဘေး​နဲ့​ နောက်​ဘက်​တွေ​ကို​ ခြံ​အ​ပြင်​က​ ကြည့်​လိုက်​၊ အိမ်​ရှိ​ရာ​ လမ်း​တစ်​လျှောက်​က​ သစ်​ပင်​ရိပ်​ကြီး​တွေ​အောက်​ လမ်း​လျှောက်​ရင်း​ သူ​တို့​အ​ကြောင်း​ တွေး​လိုက်​နဲ့​ အ​ချိန်​ကုန်​ခဲ့​ပါ​ရဲ့​။ အိမ်​ထဲ​ ဝင်​ကြည့်​ခွင့်​ ရ​ချိန်​မှာ​ ကြည်​နူး​လို့​ မ​ဆုံး​တော့​ပါ​ဘူး​။ တ​ကယ့်​ ပန်း​ ချီ​ဆ​ရာ​အိမ်​လို့​ ပြော​ရ​မှာ​ပါ​။ သုံး​ထပ်​အိမ်​က​ လှေ​ကား​ဘေး​မှာ​၊ အိမ်​ထောင်​ ပ​ရိ​ဘော​ဂ​တွေ​မှာ​၊ အိမ်​နံ​ရံ​တွေ​မှာ​ ပန်း​ချီ​လက်​ရ